فعل شرطی:

در زبان اسپانیایی سه نوع فعل شرطی داریم:

۱. شرطی قطعی: این نوع افعال شرطی حقیقتی واضح را بیان می کند و خود انواع مختلفی دارند:

۱.حال ساده:

اگر تلاش کنم موفق می شوم                                      .Si intento,tengo éxito 

2.گذشته استمراری:

اگر تلاش می کردم موفق می شدم.                             .Si intentaba,tenía éxito

3.ماضی نقلی:

اگر تلاش کرده ام موفق شده ام.                      .Si he intentado,he tenido éxito 

اگر جمله با شک و تردید و احتمال همراه باشد آنگاه انواع زیر فعل شرطی را خواهیم داشت: 

2. شرطی گذشته ناقص التزامی:

برای ساختن این نوع زمان ابتدا فعل شرطی ساده می آید سپس واژه si و بعد ا ز این واژه فعل گذشته شرطی ناقص می آید.

مثال:

اگر من می مردم تو چه کار می کردی؟               ?Si me muriera que harías tú

اگر جوان بودم با او ازدواج می کردم.        .Si fuera joven me casaría con ella     

3. شرطی گذشته کامل(مرکب):

اگر جمله اصلی ماضی باشد،کار انجام گرفته نسبت به فعل جمله اصلی، وضعیت زمان آینده را خواهد داشت.

مثال:

اگر او را دیده بودی می شناختی.    .Si le hubieras visto,le habrías conocido

اگر پول می داشتم به تعطیلات رفته بودم.  Habría ido de vacaciones si hubiera tenido dinero.

روش ساختن فعل شرطی کامل(مرکب):

ابتدا فعل کمکی haber را در زمان شرطی ساده صرف می کنیم و بعد از آن اسم مفعول می آید.

فعل گذشته شرطی ناقص:

با حذف علامت مصدری ar, er, ir  از فعل و افزودن پسوندهای مصدری زیر این زمان بدست می آید.

* ریشه های دوم به ارث رسیده از زبان لاتین می باشند.

مثال:

Hablar:

Comer:

Decir:

قسمت دوم فعل شرطی گذشته ناقص:

برای بدست آمدن این زمان کافیست از فعل شرطی ساده استفاده کنیم.

قسمت دوم فعل شرطی گذشته کامل (بعد از واژه si):

ابتدا فعل haber را در زمان گذشته ناقص صرف کرده سپس اسم مفعول مربوطه را  می آوریم.